Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

O Γιάννης μοιράζεται μαζί μας ...

Οι ματιές μας δεν μπορούν να διασταυρωθούν.. Εκείνο, με το βλέμμα καρφωμένο στο παντελώς άγνωστο, με όλο τον τρόμο του νιοφερμένου που θα το συνοδεύει για τα επόμενα 53 Χριστούγεννα, κι εγώ, περασμένα τα 53 αυτά Χριστούγεννα, κοιτώντας όχι πιά τόσο ψηλά, μα αρχίζοντας να διακρίνω τις λεπτομέρειες, τις αποχρώσεις, τις ποιότητες και, από μακρυά πολύ, τα συναισθήματα πού’ταν να γίνουν δικά μου και μόλις τώρα συναπαντιέμαι μαζί τους και τα χαιρετώ. Τα έντονα μάτια του μεγάλου αδελφού παραμείναν έντονα και γουρλωμένα από τότε, και ζητούν κι αυτά μερίδιο στη στήριξη για τα τόσο, μα τόσο, δύσκολα σημερινά Χριστούγεννα. Τι έγινε; Από πού περάσαμε; Απάντηση δεν έχω να μου πω και να του πω, ακόμα..  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου