Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Εικονική πραγματικότητα μέχρι πότε;



   Πάνε δυο χρόνια τώρα, που ζούμε με όλο και μεγαλύτερη απόγνωση τα αδιέξοδα μας , πολιτικά , κοινωνικά , οικονομικά . Δύο χρόνια που βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο σε μια κρίση που σκορπά ολόγυρα συντρίμμια και στάχτες. Κολλημένοι συνεχώς στο ίδιο σημείο , ακινητοποιημένοι. Μια κοινωνία υπο ξένη επιτήρηση  χωρίς ανάσα ανάπτυξης , μ' ένα εκρηκτικό μείγμα οργής, μελαγχολίας και κατάθλιψης , να τρώει τα σωθικά της.
   Με το κουφάρι του πολιτικού σκηνικού να τρεκλίζει και να αδυνατεί να αφουγκραστεί την οποιαδήποτε ανάγκη της κοινωνίας . Και πως θα μπορούσε άλλωστε , από το 2007 έχει αρχίσει η κατάρευση του , τώρα πια βρίσκεται σε βαθειά αποσύνθεση . Τα κύρια κόμματα με την αδράνεια καπετάνιο  στο τιμόνι τους , να ξεσπούν  σε εικονικές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις που εκπροσωπούν συντεχνιακές σκοπιμότητες και πάντως όχι τις αληθινές ανάγκες της κοινωνίας. Απο κοντά σ΄αυτή την τακτική της εικονικής πραγματικότητας και άλλοι παράγοντες της δημόσιας ζωής καθώς και συνδικάτα. 
   Ασύνδετες κινήσεις και ανιχνεύσεις υπάρχουν . Η κοινωνική ζύμωση γίνεται. Ατελείωτες συζητήσεις , ιδιωτικές αλλά και δημόσιες, δεκάδες πρωτόγνωρα  αναπάντητα ερωτήματα , ατάκες και σλόγκαν , αντιπαραθέσεις αλλά καμιά πρόταση.  Εγκλωβισμένοι στην αδράνεια και στις δομές. 
Οι θυσίες των πολιτών τεράστιες και στο άμεσο μέλλον ακόμα μεγαλύτερες . Από την στιγμή που δεν υπάρχει ίχνος αναπτυξιακής πολιτικής, τα επιπρόσθετα άμεσα μέτρα που επιδιώκει η τρόικα για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα , θα έχουν αποτέλεσμα την συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών και άρα τις άμεσες απολύσεις και όχι την αποτυχία της εφεδρείας και περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων.
   Πως ξεπερνιέται ο εφιάλτης της καταστροφής ; πως θα απαλαγούμε απο τις παραισθησιογόνες επιφάσεις εντυπωσιασμού και θα πάρουμε την ζωή μας πιο σοβαρά στα χέρια μας και όχι σε συνθήκες συναισθηματικής  εξάρτησης απο ότι ήδη γνωρίζουμε και έχουμε συνηθίσει ; Μονάχα αν εμείς ξεκολλήσουμε απο τις μπετόν αρμέ συνθήκες και κατεστημένα θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε κατάλληλες συνθήκες για την δημιουργία νέων δυνάμεων στη κοινωνία και στην πολιτική. Ο ευνουχισμός της εγκλωβισμένης πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών δεν σπάει εύκολα και γρήγορα. Με μικρά βήματα . Τα μικρά και ουσιαστικά όχι και  η τοποθέτηση ορίων και νέων κανόνων του πολιτικού παιχνιδιού, είναι ικανά να ρηγματώσουν ότι μέχρι τώρα πουλούσε εύκολα και μας παγίδευε στην ψευδαίσθηση . Οικογενειοκρατίες , δικομματισμοί , σχηματικές αντιπαραθέσεις πελατών πολιτικών που υπονόμευαν κάθε έννοια αντικειμενικής δικαιοσύνης και μας έκαναν να μην εμπιστευόμαστε τους θεσμούς, πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν για πάντα. Όταν με το καλό συμβεί αυτό , τότε ο στυλοβάτης της εικονικής πραγματικότητας η αρτηριοσκληρωτική, προπαγανδιστική δημοσιογραφία που διατηρεί το πτώμα του πολιτικού μας σκηνικού , δίνοντας του τεχνητές αναπνοές και το φιλί της ζωής , θα έχει δεχθεί πολλά και δυνατά κτυπήματα . Η έννοια της εικονικής πραγματικότητας θα έχει δηλητηριαστεί και στην θέση της θα έρχεται καλπάζοντας ότι πολύ μας έχει λήψει. Η αίσθηση και αντικειμενική πραγματικότητα μιας κοινωνικής συνοχής και συνέχειας. 
    

7 σχόλια:

  1. Πρέπει όμως και να καταφέρουμε πρώτα σε ατομικό επίπεδο αλλά και ταυτόχρονα ( έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα ) σε συλλογικό να απελευθερωθούμε απο κομπλεξισμούς και αισθήματα κατωτερότητας που τόσο μας διακατέχουν και φυσικά όχι τυχαία. Δεν μπορούν νεες πολιτικές δυνάμεις και φρέσκα πρόσωπα να ξεπηδησουν απο τα ίδια καζάνια . Αυτά όπως είναι τελείωσαν και μαζί μ´αυτά και όλες οι προσωπικές μας συνήθειες και ανεπάρκειες που τα συντηρήσανε μέχρι και σήμερα που μιλάμε. Θέλει δουλειά , θέλει ξέβόλεμα και θέλει και παραδειγματικες τιμωρίες. Όλων!
    ΚΜ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρουμε εμείς απο αυτά, ούτε απο κοινωνική συνοχή, ούτε απο κοινωνική συνέχεια. Δεν είχαμε ποτέ , πως να αγωνιστούμε για κάτι που δεν ξέρουμε τι είναι πες μου πως..
    Βάλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μέχρι να ωριμασουμε και να πάρουμε αποφάση ότι αξιζουμε και ότι είμαστε σημαντικοί
    Δημήτρης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. όλες τις εφημερίδες να ξεκοκαλίσω , πες μου που θα το βρω αυτό? πες μου που!
    Χρήστος Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα μπολουζ της χαμένης μας νιότης
    Σταύρος Χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολυ καλή η φωτογραφία . Ο κύριος όχι μόνο δεν βλέπει την τυφλά του αλλά έχει και την καλυτερότερη στάση για να δεχθει βαριά και γερή κλωτσιά και εδώ δεν έχουμε καθόλου εικονική πραγματικότητα , εδώ έχουμε την απόλυτη αντικειμενική πραγματικότητα..
    Σταυρός χ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιατι αρνούμαστε την αξιοπρέπεια μιάς "χρεωκοπίας"¨...όχι μόνο "οίκονομικης".
    Ενα φτωχικό ρούχο όταν είναι "καθαρό" καί "φρεσκοσιδερωμένο" έχει την αξιοπρέπεια της "αλήθειας" του.
    Και δυστυχώς η " αξιοπρέπεια" δεν είναι τεθλασμένη , είναι ευθεία.
    Οταν γίνει ο " μπουσουλας" της πορείας μας τότε θα έχουμε βρεί το δρόμο μας.

    Ενας φίλος από τα παλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή